Psychoterapia dla dzieci
Psychoterapeuta i psycholog dla dzieci
Co w zachowaniu dziecka powinno skłonić rodzica do rozważenia wizyty u psychologa, psychoterapeuty?
- zachowania agresywne skierowane na innych lub na siebie,
- nadmierny lęk,
- wycofanie i apatyczność,
- niechęć do kontaktu fizycznego – przytulania,
- trudności w kontaktach z rówieśnikami: agresja lub nadmierna nieśmiałość,
- wolniejszy rozwój (w porównaniu do rówieśników) lub nie korzystanie z nabytej umiejętności,
- brak potrzeby kontaktu z innymi, również z rodzicami,
- nietypowe zabawy,
- dziwne zachowania, sztywne rytuały,
- nadmierna ruchliwość i impulsywność,
- opóźnienia w nauce mówienia, czytania,
- zaburzenia jedzenia,
- zaburzenia snu,
- dolegliwości somatyczne lub też kłopoty ze zdrowiem, których nie potrafią wyjaśnić lekarze (np. częste bóle brzucha),
- moczenie, tiki, jąkanie,
- trudności w nauce pomimo braku zaburzeń rozwoju.
Psychoterapia dzieci
Każdy z nas może mieć gorszy czas, etap w życiu – spotyka to również dzieci. Dlatego warto pamiętać, że nie każde odmienne zachowanie Twojego dziecka powinno być powodem do natychmiastowej wizyty u terapeuty. Warto tutaj zaufać sobie, swojej intuicji. Pozwoli ona odpowiedzieć na proste pytanie: „czy mam możliwość wsparcia/pomocy mojemu dziecku tu i teraz” i na ile dana trudność staje się przeszkodą w codziennym funkcjonowaniu mojego dziecka. Jeżeli jednak pewne niepożądane zachowania utrzymują się przez dłuższy czas, konsultacja ze specjalistą może okazać się pomocna a nawet konieczna.
Kiedy twoje dziecko ma gorączkę, kaszel, ból brzucha zabierasz je do pediatry, kiedy ma alergię idziecie do alergologa, kiedy ma trudności z matematyką umawiasz korepetycje. Nikt Cię nie ocenia, że jesteś złym rodzicem jeżeli prowadzisz dziecko do ortodonty. Dlaczego z psychologiem, psychoterapeutą bywa inaczej? Może myślisz, że skoro musisz pójść z dzieckiem na terapię, to jesteś słabym, gorszym rodzicem… nie radzisz sobie? Jednak warto spojrzeć na to z innej strony.
Zdarzają się sytuacje, w których rodzic pomimo poprawnej relacji z dzieckiem, skupieniu na dziecku, zaangażowaniu w opiekę i wychowanie obserwuje u niego niezrozumiałe, niecodzienne zachowania, nie potrafi do niego dotrzeć. W takich okolicznościach umiejętność obserwacji własnego dziecka i dostrzeżenie, że problem istnieje, jest ważną kompetencją rodzicielską a skorzystanie z pomocy specjalisty pomaga dziecku w rozwiązaniu trudności.